De Jamaicaanse zanger Joe Higgs, bekend als de 'vader van de reggaemuziek', overleed op zaterdag 18 December 1999 op de leeftijd van 59 jaar in een ziekenhuis in Los Angeles na verscheidene maanden van behandeling voor kanker. Joe Higgs werd geboren op 3 juni 1940 in Jamaïca.
Higgs was enorm invloedrijk in de geboorte van ska, rock steady en de reggaevormen van Jamaicaanse muziek, en werd geëerbiedigd als componist, artiest, maar misschien bovenal als leraar. Onder diegenen die hij opleidde zaten Bob Marley, Derrick Harriott, Peter Tosh, Bob Andy, the Wailing Souls en Bunny Wailer.
Hij was één van de eerste lokale opnamekunstenaars in Jamaïca. Zijn debuut single, dat met partner Roy Wilson, als duo Higgs en Wilson werd gemaakt, was "Oh Manny Oh", en verkocht meer dan 50.000 exemplaren in Jamaïca in 1960.
In 1964 nam hij "There's A Reward For Me" op, voor producer Coxson Dodd's Studio One, een lied dat een onmiddellijke een klassieker werd. Hoewel hij eiste om geen royaltys van zijn verkoop te ontvangen, was hij optimistisch over het feit, eisend "I realize that the only person ca give me my reward and what I'm entitled to is the Almighty."
Het was in Higgs' Trench Town dat de jonge Bob Marley jaren privéles kreeg in vocale technieken van Higgs, jaren voor hij opnames met zijn groep The Wailers begon. Marley gaf later toe dat Joe Higgs een genie was, hem lovend voor zijn internationaal muzikaal succes.
In 1973, toen Bunny Wailer de Wailers verliet, moestHiggs zijn vroegere studenten, Tosh en Marley, begeleiden op een Amerikaanse toer waar ze in het voorprogramma van Sly and The Family Stone stonden. Zij speelden kritisch toegejuicht shows in New York en Boston tot San Francisco en waren belangrijk als één van de eerst reggaemusici die de muziek naar de V.S. bracht.
In 1974, voegden The Wailing Souls zich bij Higgs om de groep te Atarra te vormen. Maar het was zijn band met opkomende ster Jimmy Cliff, bekend van de succesfilm "The Harder They Come", dat Higgs bekender werd als Cliff's co-vocalist en bandleider.
Het openen van elke show van Cliff, plus het zingen van een paar liederen in het midden van de reeksen van Cliff, zorgde ervoor dat Higgs vaak meer aandacht kreeg dan Cliff, en uiteindelijk werd verbannen naar de achtergrondvocals.
In de reggae documentaire "Roots Rock Reggae" uit 1977, vertelde Higgs directeur Jeremy Marre dat "Reggae confronterende muziek is. Vrijheid - dat is waar het om vraagt. Goedkeuring - dat is wat het vergt". "Unity Is Power" volgde in 1979. Zijn single "So It Go" uit 1983, welke aandacht vestigde aan de benarde toestand van de armen, veroorzaakte Higgs politieke problemen met de heersende partij in Jamaïca. Hij ging naar Los Angeles, waar hij in een aan zichzelf opgelegd ballingschap leefde tot aan zijn dood.
Tijdens de afgelopen 15 jaar, had hij zijn officieuze carrière als privé-leraar en mentor aan een nieuwe generatie van Amerikaans gebaseerde reggaemusici hervat, en bleef de wereld rondtoeren, spelend op festivals in heel Noord-Amerika en Europa.
Op het tijdstip van zijn dood, werkte hij aan een autobiografie. Ook had hij gewerkt aan een intercultureel project opgenomen in U2's studio in Dublin, met de titel "Green on Black".